Correctie. Ik krijg jeuk van korting geven. Geen normale jeuk die over gaat, maar van die ondraaglijke jeuk, juist daar waar ik niet bij kan.

De snelheid van het licht wordt als onklopbaar genoemd. Ik durf dat te betwisten. Onze MICE-industrie klopt het licht met brio als het op kortingen aankomt. De klant maakt een ietwat rare beweging, korting. De klant kijkt wat meewarig, korting. De klant maakt een zin die wat langer is dan normaal, korting. Dat die klant gewoonweg een flink feestje heeft gehad de dag voordien en zijn paracetamol niet op tijd had genomen, nope, dat kan het niet zijn. De klant wil korting. Korting zeg ik u, of we verliezen de deal. Yes sir, madam, reduction.

Ik herhaal, jeuk, zo ietwat in het midden van mijn rug, en ik ben niet echt lenig.

En ik heb één traumatisch plekje dat blijft jeuken, mij persoonlijk kortingsplekje, ik koester het, ik moet wel. Ik verklaar me nader.

Waarom toch. Waarom blijven we die 8%, 10%, 12% of, als we echt lucky zijn, 15% commissie, marge, bruto-opbrengst als uitgangspunt aanhouden? Is er één collega die me recht in de ogen durft aan te kijken en me, zonder te knipperen met de ogen (let op, ik kan lichaamstaal lezen, heb er een cursus over gehad), durft te zeggen: ‘Jan, met 8% kan ik perfect overleven, ik vind dat meer dan genoeg. Meer nog, ik geef zelfs korting. Ik vind dat volkomen terecht van onze klanten dat ze dat vragen.’ Ik daag u dan ook bij deze uit, zeg het me in de ogen, ik zal je niet uitlachen, ik heb een degelijke opvoeding genoten, maar ik zal je wel een schouderklopje geven, of correctie, ik zal je daar aanraken waar je nooit bij kan, en ik zal je een jeuk bezorgen.

En nee, ik ken op onze kleine markt geen collega’s die slecht bezig zijn, we zijn wereldtop in wat we doen, we werken van ’s morgens tot ’s avonds (en ’s nachts), we zijn betrokken, we geven een top-service! Nee, sorry,opnieuw een correctie, we geven …. korting.

Over welke marge er dan wel moet genomen worden en hoe we extra marge kunnen genereren, zal ik het andere keer hebben.

Tot volgende maand.
Jan Samyn

© Travel Magazine
www.travel-magazine.be


Gerelateerde blogberichten

En ik ben niet zenuwachtig. Want ik mag mijn passie in woorden beschrijven: de immer boeiende MICE-wereld. Lees verder
En ik bedoel hiermee geen ochtendjogging langs de prachtige Japanse kerselaars van Tokyo. Lees verder